2006/Sep/01

[บทแทรกที่หนึ่ง แนะนำตัวครับ]

M

ยุคสมัยที่ข้อมูลในโลกทุกอย่างอยู่ในเสิร์ชเอ็นจินอย่าง google

และเราอาจพบเพื่อนใหม่ๆได้ไม่จำกัดโดย instant messenger ยอดนิยมอย่างเอ็ม
ผมเชื่อเสมอในโลกช่องว่างใบนั้น มีใครหลายคนที่คว้างเหงาอยู่ลำพัง

ตลกดีนะ
เวลายี่สิบปีกว่าที่ผ่านมา ไม่ได้ทำให้ผมรู้จักตัวเองเลย
อาชีพสถาปนิกทำให้ผมรู้จักการออกแบบ แต่สำหรับชีวิต ผมไม่มีไม้บรรทัดแม้สักอัน
ชีวิตยากต่อการออกแบบนะ ว่าไหม ผมมีเพียงยางลบดำๆ ไว้ลบความทรงจำบางอย่างทิ้งไปเท่านั้น
แต่สำหรับบางเรื่อง มันก็ลบไม่ออก และเจ็บปวดเกินไปที่จะลบมันทิ้งไป

ผมคือใคร หรืออะไร เมื่อได้พบคุณ ลองเสิร์ชตัวตนจากชื่อของผมจากกูเกิล
-
ม่อน
พบผลการค้นหา 60,900 รายการ
ผมตื่นเต้นพบว่ามีคนชื่อเหมือนผมหลายคน และในนั้นเขียน blog ด้วยผมจะลองไปเยี่ยมดู
คนหนึ่งน่าสนใจ เขียนว่า ม่อนสุดหล่อจากเวบ XXX อยากรู้ว่า ม่อนที่เป็นเกย์มีซักกี่คน

แต่คุณว่าวิธีนี้ทำให้ผมรู้จักตัวเองเหรอ
ผมว่าผมอาจรู้จักตัวเองผ่านคุณ

K
คุณทำให้ผมคิดถึง บางใครที่ผมเคยรู้จัก
เขาชื่อเคน ชื่อจริงออกจะโหลนะ เคนอิจิโร แต่แค่ชื่อผมก็ตกหลุมในทันที
เราคบกันวนช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผมทำงานที่ญี่ปุ่น
เวลาคุณยิ้ม ตาคุณจะส่งแววนุ่มทรงเสน่ห์บางอย่าง
คุณยิ้มเหมือนเคน
เคนที่ชอบใส่บอกเซอร์ยี่ห้อเพลย์บอย ใส่เสื้อโปโลสีดำแบบหรูขัดกับยีนส์ปอนๆ
เมื่อสองปีก่อน เคนชอบเอาปกเสื้อโปโลขึ้นแบบตั้งๆ เหมือนที่วัยรุ่นไทยชอบทำวันนี้ ตอนนั้นผมคิดหมอนี่ท่าจะบ้า

แต่คุณ คุณแต่งตัวแบบไหน ผมไม่รู้เลย
ผมชักอยากรู้ว่า นักเรียน แฟชั่น ดีไซน์ อย่างคุณจะแต่งตัวยังไง

เคนสูบบุหรี่จัดอย่างร้ายกาจ แต่คุณเพียงแตะมันบ้างเวลาดื่ม

เคนชอบใช้ป๊อปเปอร์เวลาเรามีเซกซ์กัน แต่คุณบอกว่าคุณไม่ใช้ยาเวลาแบบนั้น
เวลาฟ้าสางของเรา ที่ผมรู้จักคุณ มีเบาใจอยุ่สองเรื่อง
คุณไม่ได้ติดยา
และ สอง คุณไม่ได้ใช้ยาเพื่อเซ็กซ์


>> ม่อน Mon [email ข้างบนใช้คุย MSN ได้นะครับ แอดมาได้เลย]
View full profile