2006/Sep/01

[วันนี้อัพตอนที่ (3)และตอนที่ (4)พร้อมกันนะครับ]

ฝนตกอย่างบ้าคลั่ง จนทำให้ทุกอย่างทึมเทา ผมรู้สึกถึงความเศร้าบางอย่างที่แผ่มาจากใจกลางโลก
ผมกับคุณ เราไม่ได้เจอกันในยามฟ้าสางเหมือนก่อน คุณยังคงลึกลับอยู่เช่นเดิม
หลายวันผ่านตั้งแต่งานปาร์ตี้คืนนั้นทั้งในโลกใบจริง และโลกช่องว่างของเราเราไม่พบเจอกันอีกเลย
ผมโทรไปคุณก็ไม่ได้รับสายจนผมได้แต่คิดว่า ห้วงเวลาที่อยู่กับคุณคือความฝันแสนสั้น
ตลอดวันนั้นฝนยังคงตกและตกตลอดจนชั่วคืน อากาศเย็นและความเดียวดายบางช่วงขณะ ทำให้น้ำตาไหล

เพราะผมคิดถึงคุณ ผมยิ่งคิดถึง.............


ตลอดวันนั้นฝนยังคงตกและตกตลอดฟ้าสางในคืนนั้น ตีสามสี่สิบ ผมจึงพบคุณอีกครั้งในโลกช่องว่าง
และผมพบว่าคุณร้องไห้ ไม่แปลก คนเราต่างต้องเสียน้ำตาให้กับใครคนหนึ่งเสมอ คนเราร้องไห้ให้กับอดีตเสมอ
คนเราร้องไห้ให้กับปัจจุบันเสมอ คนเราร้องไห้ให้กับอนาคตเสมอ

เราคุยกัน แต่วันนี้ด้วยความเศร้า ผมคิดว่าเพราะความเศร้าที่ใจกลางโลกนั่นแน่ๆ จวบจนรุ่งเช้า

เมื่อคุณจากไปแล้ว เวลานั้นฝนยังคงตกอย่างบ้าคลั่ง และผมรู้สึกหนาว

ถ้าเรามีคนรักเราก็ต้องมีเวลาที่เรามีความสุข อดนึกถึงเวลาที่มีความสุขมากๆกะแฟน

และก็กลับมานึกถึงเวลา ที่เจ็บใจที่สุดกับคำๆเดียวว่าเราต้องเลิกกันแล้วละ

ดูมันช่างต่างกันมาก
ความรักมัน ก็เหมือนเกมล่ะ แล้วแต่ว่าเราจะเล่นมันได้นานแค่ไหนพอมีเกมใหม่มา เขาก็ต้องอยากเล่นใหม่พอมันสนุกกว่า เขาก็วางเราทิ้งแล้วลืมเราไปเลย

เมื่อคุณพิมพ์ถ้อยคำเหล่านี้ จากเวบเคม ผมเห็นน้ำตาคุณไหลพราก มันคงเหมือนกับพิมพ์บาดแผลให้กับใจของคุณซ้ำ

ผมย้อนคิดถึงถ้อยคำของคุณในวันก่อน คุณบอกกับผมว่าคุณอกหักจากอดีตคนรัก

ผมคิดถึงถ้อยคำของคุณ คิดถึงความเจ็บปวดของคุณคุณไม่เพียงยังไม่ลืมเขา แต่คุณไม่ลืมความเจ็บปวดของ

ตัวเองด้วย คุณอาจจยังรักเขา มันคือความเจ็บปวดของผมเช่นกัน

วันที่เราพบกันครั้งแรกในงานปาร์ตี้หนมของคุณ ใครมากมายล้วนเปิดตัวเองไปกับความสนุกสุดเหวี่ยง

เพื่อนของคุณ คู่รักของเพื่อน เพื่อนของเพื่อนของคุณ ยากจะบอกว่าใครเป็นใคร และอะไรก็เกิดขึ้นได้

ท่ามกลางความเมามายของคนหมู่มาก

คุณเตือนเพื่อนๆคุณให้ระวังสิ่งของส่วนตัว กระเป๋าเงิน เวลานั้นหลายๆคนยืนโยกตัวไปกับเสียงเพลง
หลายคนนอนส่ายอยู่บนเตียง รวมทั้งผมด้วย
คุณขึ้นมานอนทาบบนตัวผม และกระซิบให้ระวังของมีค่า
ด้วยความเมา ผมสบประกายตาคุณในความมืด ใช้สายตาผมชี้ไปที่ใบหน้าคุณ และบอกไปว่า

"นี่แหละสิ่งมีค่าของผม"

ขณะภายนอกฝนตกหนักอย่างบ้าคลั่ง จากเวบเคม ผมเห็นน้ำตาคุณไหล

อยากเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้คุณ
แต่เราอยู่ไกลกันเหลือเกิน

[หมายเหตุ ตัวอักษรสีเทาคือข้อความจริงๆของ K ครับ]

[เพลงหมุนโลก OST Sad Movie (หนังห่วยแต่เพลงความหมายดี) มอบให้
K และ เคน
ความรักของคนที่ชอบกันแต่เราต่างลืมอีกคนไม่ได้
จะลงเอยที่จุดไหนนะ]


edit @ 2006/09/02 14:55:24

Comment

Comment:

Tweet


ความรักเหมือน เกมส์ พอเค้าเบื่อพอเค้าเจอคนใหม่ที่ดีกว่าเค้าก็เขวี้ยงเราทิ้ง
.....เพราะเราไม่เคยดีเลย....
#35 by (124.121.136.66) At 2008-03-11 21:19,
คุณม่อน
หายไปนานจังค่ะ

ตอนนี้ย้ายบล็อกแล้วนะคะ
#34 by .;:melody:;. At 2007-03-19 11:06,
...นี้คือ ความรัก ของคุณใช่ไม๊?


ดู สวยงาม มากครับ,,,
#33 by JKP (124.120.201.65) At 2007-02-08 20:41,
ชอบเรื่อง sad movie นะ

ไม่รุทำไม

ชอบเพลงมันมากๆๆๆ
#32 by z m o n 3 z ~ ~ * At 2006-11-25 02:24,
หลายคนมีปรัชญาชีวิตเป็นของคนเอง
แต่ละคนย่อมแตกต่างกันไป
แต่ปรัชญาชีวิตย่อมขาดสิ่งนี้ไม่ได้
สิ่งนี้คือเธอ เธอคนนั้น
#31 by น้องโต้งคับ (61.7.182.157 /61.7.182.157) At 2006-10-02 10:09,
ชอบมากๆครับ
เขียนให้อ่านบ่อยๆน่ะ
#30 by เอนนิสเดลมาร์ (58.8.118.121) At 2006-09-29 16:42,
ตามมาจากเบาะแสที่ทิ้งไว้...

รู้สึกดีครับที่มาเจอบล็อกนี้
และคาดว่าผมอาจจะมาโผล่ที่นี้อีกบ่อยๆ
เหตุผลเหรอครับ?
นั่นก็เป็นเพราะความรู้สึกและตัวหนังสือของคุณอ่อนไหวมากเกินไป
เกินไป...เสียจนทำให้คนที่ไม่ค่อยมีความรู้สึกเช่นผมได้หวนระลึกถึงบางอารมณ์ของตัวเองบ้าง

ตัวหนังสือของคุณแทบจะทุกบรรทัดดูเหงา เปล่าเปลี่ยว และโหยหา..
ถ้านั่นคือตัวตนของค