2006/Sep/01

[วันนี้อัพตอนที่ (3)และตอนที่ (4)พร้อมกันนะครับ]

ฝนตกอย่างบ้าคลั่ง จนทำให้ทุกอย่างทึมเทา ผมรู้สึกถึงความเศร้าบางอย่างที่แผ่มาจากใจกลางโลก
ผมกับคุณ เราไม่ได้เจอกันในยามฟ้าสางเหมือนก่อน คุณยังคงลึกลับอยู่เช่นเดิม
หลายวันผ่านตั้งแต่งานปาร์ตี้คืนนั้นทั้งในโลกใบจริง และโลกช่องว่างของเราเราไม่พบเจอกันอีกเลย
ผมโทรไปคุณก็ไม่ได้รับสายจนผมได้แต่คิดว่า ห้วงเวลาที่อยู่กับคุณคือความฝันแสนสั้น
ตลอดวันนั้นฝนยังคงตกและตกตลอดจนชั่วคืน อากาศเย็นและความเดียวดายบางช่วงขณะ ทำให้น้ำตาไหล

เพราะผมคิดถึงคุณ ผมยิ่งคิดถึง.............


ตลอดวันนั้นฝนยังคงตกและตกตลอดฟ้าสางในคืนนั้น ตีสามสี่สิบ ผมจึงพบคุณอีกครั้งในโลกช่องว่าง
และผมพบว่าคุณร้องไห้ ไม่แปลก คนเราต่างต้องเสียน้ำตาให้กับใครคนหนึ่งเสมอ คนเราร้องไห้ให้กับอดีตเสมอ
คนเราร้องไห้ให้กับปัจจุบันเสมอ คนเราร้องไห้ให้กับอนาคตเสมอ

เราคุยกัน แต่วันนี้ด้วยความเศร้า ผมคิดว่าเพราะความเศร้าที่ใจกลางโลกนั่นแน่ๆ จวบจนรุ่งเช้า

เมื่อคุณจากไปแล้ว เวลานั้นฝนยังคงตกอย่างบ้าคลั่ง และผมรู้สึกหนาว

ถ้าเรามีคนรักเราก็ต้องมีเวลาที่เรามีความสุข อดนึกถึงเวลาที่มีความสุขมากๆกะแฟน

และก็กลับมานึกถึงเวลา ที่เจ็บใจที่สุดกับคำๆเดียวว่าเราต้องเลิกกันแล้วละ

ดูมันช่างต่างกันมาก
ความรักมัน ก็เหมือนเกมล่ะ แล้วแต่ว่าเราจะเล่นมันได้นานแค่ไหนพอมีเกมใหม่มา เขาก็ต้องอยากเล่นใหม่พอมันสนุกกว่า เขาก็วางเราทิ้งแล้วลืมเราไปเลย

เมื่อคุณพิมพ์ถ้อยคำเหล่านี้ จากเวบเคม ผมเห็นน้ำตาคุณไหลพราก มันคงเหมือนกับพิมพ์บาดแผลให้กับใจของคุณซ้ำ

ผมย้อนคิดถึงถ้อยคำของคุณในวันก่อน คุณบอกกับผมว่าคุณอกหักจากอดีตคนรัก

ผมคิดถึงถ้อยคำของคุณ คิดถึงความเจ็บปวดของคุณคุณไม่เพียงยังไม่ลืมเขา แต่คุณไม่ลืมความเจ็บปวดของ

ตัวเองด้วย คุณอาจจยังรักเขา มันคือความเจ็บปวดของผมเช่นกัน

วันที่เราพบกันครั้งแรกในงานปาร์ตี้หนมของคุณ ใครมากมายล้วนเปิดตัวเองไปกับความสนุกสุดเหวี่ยง

เพื่อนของคุณ คู่รักของเพื่อน เพื่อนของเพื่อนของคุณ ยากจะบอกว่าใครเป็นใคร และอะไรก็เกิดขึ้นได้

ท่ามกลางความเมามายของคนหมู่มาก

คุณเตือนเพื่อนๆคุณให้ระวังสิ่งของส่วนตัว กระเป๋าเงิน เวลานั้นหลายๆคนยืนโยกตัวไปกับเสียงเพลง
หลายคนนอนส่ายอยู่บนเตียง รวมทั้งผมด้วย
คุณขึ้นมานอนทาบบนตัวผม และกระซิบให้ระวังของมีค่า
ด้วยความเมา ผมสบประกายตาคุณในความมืด ใช้สายตาผมชี้ไปที่ใบหน้าคุณ และบอกไปว่า

"นี่แหละสิ่งมีค่าของผม"

ขณะภายนอกฝนตกหนักอย่างบ้าคลั่ง จากเวบเคม ผมเห็นน้ำตาคุณไหล

อยากเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้คุณ
แต่เราอยู่ไกลกันเหลือเกิน

[หมายเหตุ ตัวอักษรสีเทาคือข้อความจริงๆของ K ครับ]

[เพลงหมุนโลก OST Sad Movie (หนังห่วยแต่เพลงความหมายดี) มอบให้
K และ เคน
ความรักของคนที่ชอบกันแต่เราต่างลืมอีกคนไม่ได้
จะลงเอยที่จุดไหนนะ]


edit @ 2006/09/02 14:55:24

2006/Sep/01

[บทแทรกที่หนึ่ง แนะนำตัวครับ]

M

ยุคสมัยที่ข้อมูลในโลกทุกอย่างอยู่ในเสิร์ชเอ็นจินอย่าง google

และเราอาจพบเพื่อนใหม่ๆได้ไม่จำกัดโดย instant messenger ยอดนิยมอย่างเอ็ม
ผมเชื่อเสมอในโลกช่องว่างใบนั้น มีใครหลายคนที่คว้างเหงาอยู่ลำพัง

ตลกดีนะ
เวลายี่สิบปีกว่าที่ผ่านมา ไม่ได้ทำให้ผมรู้จักตัวเองเลย
อาชีพสถาปนิกทำให้ผมรู้จักการออกแบบ แต่สำหรับชีวิต ผมไม่มีไม้บรรทัดแม้สักอัน
ชีวิตยากต่อการออกแบบนะ ว่าไหม ผมมีเพียงยางลบดำๆ ไว้ลบความทรงจำบางอย่างทิ้งไปเท่านั้น
แต่สำหรับบางเรื่อง มันก็ลบไม่ออก และเจ็บปวดเกินไปที่จะลบมันทิ้งไป

ผมคือใคร หรืออะไร เมื่อได้พบคุณ ลองเสิร์ชตัวตนจากชื่อของผมจากกูเกิล
-
ม่อน
พบผลการค้นหา 60,900 รายการ
ผมตื่นเต้นพบว่ามีคนชื่อเหมือนผมหลายคน และในนั้นเขียน blog ด้วยผมจะลองไปเยี่ยมดู
คนหนึ่งน่าสนใจ เขียนว่า ม่อนสุดหล่อจากเวบ XXX อยากรู้ว่า ม่อนที่เป็นเกย์มีซักกี่คน

แต่คุณว่าวิธีนี้ทำให้ผมรู้จักตัวเองเหรอ
ผมว่าผมอาจรู้จักตัวเองผ่านคุณ

K
คุณทำให้ผมคิดถึง บางใครที่ผมเคยรู้จัก
เขาชื่อเคน ชื่อจริงออกจะโหลนะ เคนอิจิโร แต่แค่ชื่อผมก็ตกหลุมในทันที
เราคบกันวนช่วงเวลาสั้นๆ ที่ผมทำงานที่ญี่ปุ่น
เวลาคุณยิ้ม ตาคุณจะส่งแววนุ่มทรงเสน่ห์บางอย่าง
คุณยิ้มเหมือนเคน
เคนที่ชอบใส่บอกเซอร์ยี่ห้อเพลย์บอย ใส่เสื้อโปโลสีดำแบบหรูขัดกับยีนส์ปอนๆ
เมื่อสองปีก่อน เคนชอบเอาปกเสื้อโปโลขึ้นแบบตั้งๆ เหมือนที่วัยรุ่นไทยชอบทำวันนี้ ตอนนั้นผมคิดหมอนี่ท่าจะบ้า

แต่คุณ คุณแต่งตัวแบบไหน ผมไม่รู้เลย
ผมชักอยากรู้ว่า นักเรียน แฟชั่น ดีไซน์ อย่างคุณจะแต่งตัวยังไง

เคนสูบบุหรี่จัดอย่างร้ายกาจ แต่คุณเพียงแตะมันบ้างเวลาดื่ม

เคนชอบใช้ป๊อปเปอร์เวลาเรามีเซกซ์กัน แต่คุณบอกว่าคุณไม่ใช้ยาเวลาแบบนั้น
เวลาฟ้าสางของเรา ที่ผมรู้จักคุณ มีเบาใจอยุ่สองเรื่อง
คุณไม่ได้ติดยา
และ สอง คุณไม่ได้ใช้ยาเพื่อเซ็กซ์

2006/Aug/29

2

พวกคุณเรียกยาแบบนั้นว่าหนม น้ำ ฯลฯ แล้วแต่ชนิด

"เราว่าหนมดีกว่าอย่างอื่นนะ เล่นอย่างอื่น นอนไม่หลับ"
ผมเมา และกำลังปริบอยู่ข้างเพื่อนคุณ เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวของคืนนี้
"อืมแสดงว่าหนมดี" ผมอือออ
"ไม่ดีหรอก เพราะมันเป็นยาเสพติด" เสียงหวานใสของเธอบอกผมจับน้ำเสียงไม่ได้แน่ชัดว่าเธอรู้สึกอย่างไร

...

คืนนั้น

ฟ้าใกล้สางอีกตามเคย แต่คราวนี้แปลกออกไป เราพบกันและกันจริงๆ เป็นครั้งแรก
ผมเมาเบียร์กับเพื่อนอยู่แล้ว เมื่อตอนที่คุณโทรมาบอก
มาสิ วันนี้ที่บ้านมีตี้

งานปาร์ตี้เมาเนี่ยนะ ที่ที่เราจะพบกันเป็นครั้งแรก ผมคิดในใจ ไม่เหมือนคนที่จะชอบกันเลย
ความเมาทำให้ผมสับสน

แต่รู้สึกตัวอีกทีเมื่ออยู่บนรถแทกซี่แล้ว พลางคิด อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
แต่ผมสารภาพกับคุณตรงนี้ว่า ผมกลัว

กลัวเพราะผมชอบบรรยากาศยามฟ้าสางของเรามาก มากจนกลัวว่ามันจะแสนสั้น

คุณขับรถออกมารับ
คุณรู้ตัวไหม คุณน่ารักมากจริงๆ ผมดีใจนะที่ได้เป็นเพื่อนคุณ

แรงดึงดูดของคุณทำให้ผมรู้สึกบางอย่างพิเศษ ไม่ใช่หนมครึ่งเม็ดนั้นหรอกทำให้ผมรู้สึกพิเศษ
คุณและเพื่อนๆสนุกกันมาก
ผมด้วย

เป็นเพราะคุณ

ระหว่างที่เพื่อนๆ กำลังสนุก คุณคอยดูแลเพื่อนอย่างดี ในห้องนั้นมืดและเย็น
ทว่าอบอุ่น สนุกสนาน ล่องลอยไปกับบีทเข้มๆ ของดนตรีดังลั่น
คุณดูแลเพื่อนอย่างดี และดูแลผมด้วย

นี่คือครั้งแรกของผม

ผมได้คุยกับคุณ เพื่อนของคุณ และหญิงสาวคนเดียวคนนั้น

ดนตรีทำลายความหนาวของอากาศ

แววตาของคุณทำลายความมืดของห้อง

คุณว่าผมชอบช่วงเวลาไหนที่สุด
ผมชอบตอนที่เรานั่งสูบบุหรี่อยู่ในห้องน้ำ
คุณนั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ ท่าทางคุณดูน่ารักมากเลยหละ เซกซี่ด้วย แม้ว่าคุณจะใส่เสื้อผ้าอยู่ก็ตาม
ผมนั่งคุดคู้อยู่บนขอบอ่าง ผมมองควันละเอียดของบุหรี่สีเทาของเราทั้งสอง

แดดจ้ามากแล้วภายนอก มันแอบแทรกเข้ามาจากผ้าม่านหน้าต่างห้องน้ำ

ผมคงดาวน์แล้ว หนมของคุณหมดฤทธ์ แต่ผมกลับรู้สึกเหมือนเมากัญชา สุขฟ่อง

วินาทีนั้น แค่บุหรี่ธรรมดาๆ

อืม และจูบแรกของเรา ทำให้ผมสุขจัง

ใช่ ไม่ใช่เพราะยาหรอก

ใช่

เพราะ คุณ


edit @ 2006/08/30 01:29:23



>> ม่อน Mon [email ข้างบนใช้คุย MSN ได้นะครับ แอดมาได้เลย]
View full profile